pcuk.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

MIJN RADIO

 
Niet voor één gat te vangen
Goed. Kan iemand mij even een lesje peuterdwarsheid geven anders dan 'het hoort bij de leeftijd' enzo? 'Dan vin ik jou nooit meer lief!'. 'Jij moet niet tegen mij doen lelijk!' Ik hoor mezelf soms een beetje slap dreigen met: 'Moet jij soms even naar bed?' maar verder kom ik niet. Bovendien twijfel ik heel erg of die hele dwarsigheid wel aan moe-zijn ligt. Ze kan best nog slapen overdag, maar dan slaapt ze 'savonds ook echt later in, én is 'smorgens eerder wakker. Bovendien is ze weer doof. Vorige week waren we weer eens bij de dokter vanwege al-5-weken-hoesten en die zei: 'dat linkeroortje kan alle kanten op.' Dus na veelvuldig 'hè?' weet ik genoeg: dat oor zit dicht. En in combinatie met dwarsigheid ga ik dan niet even geduldig door de knieën om haar duidelijk toe te spreken, nee, dan zit ik te gillen vanaf de bank.
Dit krijg je als Puck zelf de fotocamera bedient: hele interessante foto's. Dat ding op de laatste foto is het oor van Muis.
Ik had speelgoed uitgezocht voor een speelgoedbeurs en dat speelt het allerlekkerst.
Een tukje met Muis. Muis was blijkbaar niet moe.
De vlaai van Octaview. Ook voor vlaai geldt: smaakt een dag later nóg lekkerder.
Elke dag rond etenstijd proberen de achterburen te ontdekken wat de pot schaft. Géén rundvlees uiteraard, dat gaat echt niet meer lukken.

Reacties

santenkraam op 29-09-2009 22:48
Wat toch het beste helpt in zulke gevallen als je het op kunt brengen: afleiden met een portie humor. Kleuterhumor dan hè, daar hoef je geen cabaretier voor te zijn. Bij Nisse werkt het. Of juist in een boze bui zeggen: ' Wil je misschien even op schoot?', want eigenlijk willen boze kleutertjes juist ook graag weten dat je ze ondanks dat ze boos doen toch nog lief vindt. Dat kan het tij nog wel eens keren. Misschien heb je er wat aan...
Esther op 30-09-2009 09:13
Ja je hebt eigenlijk wel gelijk. We knuffelen wel heel veel hoor, dat gaat ook echt goed, maar op die momenten ben ik zelf ook echt boos. Humor probeer ik wel eens en werkt inderdaad wel eens, hoewel ze ook wel eens nog bozer wordt ('jij mág niet om mij lachen!'). Maar ik ben wel eens te streng ook ben ik bang.
Jesca op 05-10-2009 00:06
Ik denk dat de moeite waard is te proberen haar boosheid serieus te nemen. Zeggen dat je ziet dat ze boos is en proberen samen een oplossing te vinden. (En/of de oorzaak.) Inderdaad niet afwijzen, ze heeft je nodig om uit die bui te komen en zich niet nog rotter hoeven voelen omdat ze al baalt en papa of mama dan ook nog eens boos wordt. Het vergt even een andere manier van denken, maar het is voor jullie vast ook aardig om uit te proberen hoe het voelt. In het boekje How 2 talk 2 kids staat het uitgelegd met een hoop praktijkvoorbeelden (geillustreerd ook nog).
Esther op 06-10-2009 08:31
Ik heb jullie advies opgevolgd, en inderdaad, dat werkt ('Je vindt het zeker heel jammer he, dat we nu naar binnen moeten. O, wat is dat jammer. Maar we gaan naar binnen en dan gaan we lekker - vul maar in.'). Moet er alleen zelf even de geest voor krijgen, maar minder strijd kost ook minder energie.
miek op 09-10-2009 15:10
yep, dat benoemen, dat helpt hier ook. vaak weten ze niet onder woorden te brengen waarom ze nu zo boos zijn. timme zit zichzelf ook erg in de weg laatste tijd. soms helpt een kietelbui dan ook enorm goed om die donderwolk van zn gezicht te vegen. :)
baasbraal op 09-10-2009 17:15
Alles is al gezegd. Vooral het benoemen en het afleiden zijn de beste wapens. Als het echt heel erg is, helpt het ook nog wel eens om te zeggen: "OK, je bent boos, maar als je wilt schreeuwen moet je dat maar even op de gang doen (of waar dan ook). Als je klaar bent, mag je terugkomen"  Na wat begeleiding gaan ze uit zichzelf naar de gang om it te huilen. Daarna moet er ook noets meer aan de hand zijn natuurlijk. Je moet dan niet gaan nakaarten, dat kan je weer op een ander moment doen.
Leuke foto's trouwens!
Jesca op 11-10-2009 23:22
Naar de gang/hoek/trap verwijzen is wel een vorm van afwijzen en machtsvertoon. Een kind kan er meer mee als weet dat het in een veilige situatie zijn of haar gevoelens kan ventileren en de ouder helpt dat vervelende gevoel op te lossen. Op de gang zetten leert het kind alleen wat het moet doen om straf te voorkomen, niet het probleem aan te pakken vanuit de eigen motivatie.
baasbraal op 12-10-2009 18:25
Ja, je hebt gelijk. Je moet het dus alleen gebruiken om het 'expres' huilen, het huilen om je punt te maken, aan te pakken. Als een kind gewoon verschrikkelijk verdrietig is, gebruik je dat natuurlijk niet. Je straft het boos zijn nieet af, maar je stelt wel paal en perk aan het dwingende, zo van: "ik ben boos en dat moet de hele wereld weten en daar moet de hele wereld last van hebben"
Esther op 12-10-2009 20:41
Nou ik zeg nu wel (of probeer dat op tijd te bedenken): 'ik zie dat je heel boos bent, en dat mag ook best, maar als je zo hard lawaai gaat maken, doe dat dan maar even op de gang, want het doet pijn aan mijn oren'. Verder doe ik dus meer van te voren uitleggen (en herhalen), en meer knuffelen, en toch ook meer mee spelen/mee laten doen. Ze is namelijk opeens op de crèche ook pieperig, en het moet natuurlijk niet zijn dat ze zich niet kan uiten ofzo. Even alleen maar zoveel mogelijk op de positieve toer dus, kijken of het helpt.
baasbraal op 12-10-2009 23:17
Nou, dan zijn we het gewoon HELEMAAL eens!
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl